Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

Δόξα και Τιμή στους Ήρωες του μπλόκου...

2016-Bloko17/08/1944

Ήταν χαράματα Παρασκευής. Πριν ακόμα διαλυθεί το σκοτάδι η Κοκκινιά βρέθηκε κυκλωμένη απ' όλες τις μεριές. Γερμανοί, χωροφύλακες και γερμανοτσολιάδες ρίχνονται με λύσσα να εκδικηθούν την προλεταριακή συνοικία που στάθηκε πρωτοπόρα στον αγώνα για τη ματαίωση της επιστράτευσης και τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων.

Μέσα σε μια ατμόσφαιρα τρόμου που επιτείνονταν από τους αναρίθμητους πυροβολισμούς και τις εκρήξεις χειροβομβίδων και την απειλή της «επιτόπου επέλασης» μάζεψαν όλους τους άνδρες δεκατεσσάρων ως εξήντα ετών. Σύνολο 20 χιλιάδες περίπου στην Πλατεία Οσίας Ξένης. Κι ύστερα άρχισαν τα ομαδικά βασανιστήρια, οι ταπεινώσεις και οι εκτελέσεις. Από τους συγκεντρωμένους στην Πλατεία οι μασκοφόροι διάλεξαν πολλές δεκάδες παλικάρια που εκτελέστηκαν από τους ταγματασφαλίτες στη ματωμένη μάντρα, μπροστά στα μάτια των δικών τους.

Με ξυλοδαρμούς, κλοτσιές, χτυπήματα με τους υποκόπανους των όπλων, με πρωταγωνιστή τον περιβόητο Πλυτζανόπουλο, οδηγήθηκαν 76 πατριώτες μαζί και η ηρωίδα Διαμάντω Κουμπάκη και εκτελέστηκαν στη «Μάντρα», 50 άλλοι εκτελέστηκαν σε μια άλλη «μάντρα» στα Αρμένικα, 40 κάηκαν στο «Σχιστό» και άλλοι δολοφονήθηκαν στους δρόμους και στα σπίτια τους.

Οκτώ χιλιάδες έκλεισαν στο Χαϊδάρι και απ' αυτούς 1.000 σύρθηκαν στα κάτεργα της Γερμανίας όμηροι, απ' όπου πολλοί δε γύρισαν ποτέ. Συνολικά 315 ήταν τα θύματα της θηριωδίας του Μπλόκου της Κοκκινιάς.

Ομως οι ηρωικοί νεκροί της Κοκκινιάς έμελλε να σταθούν για άλλη μια φορά μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, όταν το Μάρτη του 1947 το Γ' Δικαστήριο δοσιλόγων αθώωσε τους προδότες εγκληματίες Πλυτζανόπουλο και Σγούρο (πρωταγωνιστές της σφαγής)! Ο Πλυτζανόπουλος έγινε υποστράτηγος του κυβερνητικού στρατού και ο ανεψιός του έγινε δήμαρχος Κοκκινιάς απ' τη Χούντα.

Στην απολογία του στο Β' Δικαστήριο δοσιλόγων ο Ν. Μπουραντάς είπε κυνικά: «Εγώ τρώγω ένα ξεροκόμματο βουτηγμένο στο αίμα! Αλλά ρέει στις φλέβες μου άφθονο ελληνικό αίμα». Αναφερόμενος στο Μπλόκο της Κοκκινιάς ο ίδιος είπε ότι πήγε με το μηχανοκίνητο και την ξεκαθάρισε και «διευκόλυνε το έργο της Ειδικής και των Ταγμάτων που πήγαν την άλλη μέρα»...

*Πηγή κειμένου 902
*Πρόσκληση εκδηλώσεων τιμής και μνήμης για τους εκτελεσθέντες στο Μπλόκο της Κοκκινιάς το 1944 από το παράρτημα της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ και των κομματικών οργανώσεων Κοκκινιάς του ΚΚΕ

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

Μπέρτολτ Μπρέχτ (10 Φλεβάρη 1898 - 14 Αυγούστου 1956)

Σαν σήμερα πριν 60 χρόνια έφυγε από την ζωή ο Κομμουνιστής, ποιητής – επαναστάτης και διανοητής Μπέρτολτ Μπρεχτ. Γεννήθηκε σε ευκατάστατη οικογένεια στο Άουγκσμπουργκ της Βαυαρίας στις 10 Φλεβάρη του 1898 και πέθανε στο ανατολικό Βερολίνο στις 14 Αυγούστου το 1956, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο έργο πάνω στην βάση της μαρξιστικής θεωρίας, ένα έργο για και στο πλάι των εκμεταλλευομένων.

Εγκατέλειψε γρήγορα την τάξη των γόνων του για να ταχθεί ο ίδιος με όλη του την ψυχή στην πάλη των τάξεων από την πλευρά των φτωχών ανθρώπων.

«Μεγάλωσα σαν γιος καλοστεκούμενων ανθρώπων. Οι γονείς μου μού φορούσαν γιακά, μ’ έμαθαν τις συνήθειες εκείνων που έχουν υπηρέτες και με δίδαξαν πώς να διατάζω. Αλλά, όταν μεγάλωσα και είδα γύρω μου, οι άνθρωποι της τάξης μου δεν μ’ άρεσαν, το να διατάζω δεν ήταν του γούστου μου, ούτε και το να με υπηρετούν. Γι’ αυτό και εγκατέλειψα την τάξη μου και συντρόφεψα με τους μικρούς, φτωχούς ανθρώπους».

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

«Δάφνες» και «εθνική υπερηφάνια»

Συμβαίνουν τόσα στην καπιταλιστική επικράτεια που όσο «αθώα» και «ηρωικά» παρουσιαστούν από καλοθελητές και συμφεροντολόγους, από εκπροσώπους του lifestyle και της αστικής τάξης αυτά δεν μπορούν να κρύψουν την δυσωδία του συστήματος που τα εκτρέφει.

Ενώ το φιάσκο των ολυμπιακών αγώνων των πολυεθνικών συνεχίζεται στο Ρίο με τα φτωχά λαϊκά στρώματα εκεί να μην τρώνε την καραμέλα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και κερδοφορίας που καμιά καλυτέρευση δεν θα έχει για τους ίδιους, εδώ στην Ελλάδα της δύσης «ανακαλύψανε» πάλι ηρωισμούς και «εθνικές υπερηφάνιες».

Ο λόγος για την αθλήτρια και πλέον ολυμπιονίκη του μέχρι χθες άγνωστου σπορ της σκοποβολής Άννας Κορακάκη. «Σαν δαφνοστεφανωμένη ολυμπιονίκης στην αρχαιότητα», «χρυσό κορίτσι», «μας έκανε εθνικά υπερήφανους» και άλλα πολλά χαριτωμένα από κάθε κάστα ανθρώπων. Λίγο οι κυβερνώντες, λίγο οι δημοσιογράφοι, λίγο ο απλός κόσμος που με τα «απλά» χαίρεται, θα γέμιζε την όποια Κορακάκη με δάφνες και κλαδιά ελιάς.

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

classe contra classe

Από τις 5 έως τις 21 Αυγούστου η Βραζιλία «φιλοξενεί» τους ολυμπιακούς αγώνες. Πέρασαν 2 χρόνια από όταν υποδέχτηκε το μουντιάλ και βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Σε αυτά που η εγκληματική αστική τάξη στήνει για την κερδοφορία της στις πλάτες των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, στα όσα παρουσιάζει για να δείξει την «παντοδυναμία» της σε επίπεδο καταστολής και θωράκισης του σάπιου συστήματος της. Οι φιέστες τους όμως δεν μπορούν να πιάσουν στον ύπνο τους καταπιεσμένους, τους φτωχοδιάβολους που καθημερινά δολοφονούνται και ζουν μέσα στην φτώχεια και την εκμετάλλευση. Οι καταπιεσμένοι γνωρίζουν καλά ποιοι κερδοφορούν εις βάρος τους, αναγνωρίζουν  τους κουμανταδόρους του κεφαλαίου, ναρκέμπορους, κράτος - παρακράτος. Παλεύουν για το ξεμπρόστιασμα του καπιταλισμού.

Ο κόσμος της εξουσίας του κεφαλαίου δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από φιέστες ενός υποτιθέμενου «ευ αγωνίζεσθαι». Οι γιορτές τους είναι γιορτές χορηγών - πολυεθνικών, τα ολυμπιακά αθλήματα στα χέρια τους γίνονται προϊόν θεάματος και στοιχημάτων.

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

40 χρόνια από την εξέγερση στο Σοβέτο: Το ρατσιστικό καθεστώς της Ν. Αφρικής μακελεύει τη μαύρη νεολαία

Το Σοβέτο είναι μια παραγκούπολη, ένα γκέτο του μαύρου πληθυσμού σε απόσταση 15 χλμ νοτιοδυτικά του Γιοχάνεσμπουργκ. Με πληθυσμό πάνω από 1 εκατ. (κυρίως άνεργοι και εργάτες), τροφοδοτεί με πάμφθηνα εργατικά χέρια τη βιομηχανική περιοχή της μεγαλύτερης πόλης της Νότιας Αφρικής. Ουσιαστικά είναι ένα κατασκεύασμα του κράτους της Ν. Αφρικής και της πολιτικής του απαρτχάιντ (των ρατσιστικών διακρίσεων μεταξύ λευκών και μαύρων). Η μακροχρόνια απαγόρευση εγκατάστασης μαύρων σε ορισμένες περιοχές που προορίζονταν μόνο για τη λευκή μειοψηφία και η προσωρινή παρουσία τους σε άλλες μόνο με άδεια, τους ανάγκασε να δημιουργήσουν το Σοβέτο. Η πόλη είχε μεγάλη παράδοση σε εργατικούς αγώνες που πολλές φορές κατέληγαν σε αιματηρές εξεγέρσεις.

 Η αφορμή της εξέγερσης 
Τη δεκαετία του '70 η κατάσταση για το λαό του Σοβέτο ήταν τραγική. Οι μισοί περίπου κάτοικοί του ήταν άνεργοι. Μόνο 1 στα 6 σπίτια είχε ηλεκτρικό ρεύμα, η ύδρευση και η αποχέτευση ήταν σχεδόν ανύπαρκτες. Οι εργάτες αμείβονταν με μισθούς πείνας. Μια αντίστοιχη κατάσταση επικρατούσε στις περισσότερες πόλεις - γκέτο των μαύρων.
Τον Ιούνη του 1976, 40 χρόνια πριν, ξέσπασε μια μεγάλη εξέγερση που ξεκίνησε από τη μαθητική νεολαία του Σοβέτο αλλά εξαπλώθηκε σε όλες σχεδόν τις μεγάλες πόλεις της χώρας. Αφορμή στάθηκε η προσπάθεια της ρατσιστικής κυβέρνησης να επιβάλει στα σχολεία την εκμάθηση της γλώσσας Αφρικάανς, δηλαδή του γλωσσικού ιδιώματος των λευκών αποίκων που αποτέλεσε μια εξέλιξη της Ολλανδικής, μιας και αυτή ήταν η καταγωγή των περισσοτέρων λευκών (Αφρικάνερς - απόγονοι των Μπόερς). Η άλλη μεγάλη εθνότητα λευκών ήταν οι Άγγλοι που, αν και αντίπαλοι με τους Μπόερς στη νεώτερη ιστορία της χώρας (19ος αι.), τα βρήκαν πολύ καλά στην εκμετάλλευση και καταπίεση των μαύρων στην πιο σύγχρονη (20ος αι.). Φυσικά αυτή η επιλογή της κυβέρνησης να επιβάλει τη γλώσσα των καταπιεστών δεν είχε καμιά πρακτική αξία ούτε για την ίδια ούτε και για τον μαύρο πληθυσμό. Είχε όμως μεγάλη πολιτική και ψυχολογική αξία. Ήταν μια ακόμα προσπάθεια υποταγής των μαύρων στους δυνάστες τους. 
Οι μαθητές του Σοβέτο ξεκίνησαν αποχή από τα μαθήματά τους και στις 16 Ιούνη του 1976 20.000 μαθητές μαζί με τους εκπαιδευτικούς τους διαδήλωσαν στους δρόμους της πόλης.

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

Ο ταγματασφαλίτης διοικητής Πλυτζανόπουλος περιγράφει τη μάχη της Καλλιθέας (23-24 Ιούλη 1944)

Ο συνεργάτης των Γερμανών «πρωθυπουργός»Ράλλης (δεξιά) και ο επικεφαλής των Ταγμάτων Ασφαλείας Αττικής Πλυτζανόπουλος (με τη σημαία), μπροστά στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, επί Κατοχής…
Ο συνεργάτης των Γερμανών "πρωθυπουργός" Ράλλης (δεξιά)
και ο επικεφαλής Ταγμάτων Ασφαλείας Αττικής Πλυτζανόπουλος
(με τη σημαία), μπροστά στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη,
επί κατοχής...
Στις 23 Ιούλη του 1944 μηχανοκίνητα του ταγματασφαλίτη Μπουραντά με ισχυρές δυνάμεις Γερμανών και διοίκηση χιτλερικών αξιωματικών, κυκλώνουν την Καλλιθέα, με σκοπό να διαλύσουν τα ένοπλα τμήματα του ΕΛΑΣ που δρούσαν στην περιοχή και να μαζέψουν εργάτες για τα εργοστάσια της χιτλερικής Γερμανίας.  Μετά από πολύωρη μάχη και σοβαρές απώλειες αποκρούονται από τμήματα του 1ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ.
Την επόμενη μέρα περίπου 1500 Γερμανοτσολιάδες επιστρέφουν και ξανακυκλώνουν την Καλλιθέα. Στην Καλλιθέα και στις γύρω περιοχές  ακολουθεί παλλαϊκός συναγερμός. Κηρύσσεται γενική απεργία. Ο λαός σπεύδει με κάθε τρόπο να ενισχύσει τον ΕΛΑΣ. Στη διάρκεια της μάχης ένα μικρό σπιτάκι στην οδό Μπιζανίου 10 γίνεται κάστρο-σύμβολο ηρωισμού της ματωμένης θυσίας του λαού μας στον πόλεμο κατά του φασισμού. Το σπιτάκι έπεσε, μα οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν για να τελειώσουν με τη νίκη των τμημάτων του ΕΛΑΣ, που απέτρεψαν τα σχέδια των ναζί και των ντόπιων συνεργατών τους για επιστράτευση.

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

Ανταπόκριση από την απεργιακή κινητοποίηση της Κυριακής 17 Ιούλη 2016

syntdr_17072016_a2_okΤην Κυριακή 17 Ιούλη 2016, μια ακόμα Κυριακή με τα μαγαζιά ανοιχτά -στο πλαίσιο του νόμου για τις «8 Κυριακές»- και μια ακόμα Κυριακή με απεργία στον κλάδο του εμπορίου, το Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια προχώρησε και πάλι σε μια ακόμα δυναμική απεργιακή κινητοποίηση.
Από τις 9.30 πμ ξεκινούν απεργιακές περιφρουρήσεις σε διάφορα μεγάλα και μικρότερα καταστήματα στην Ερμού και το Σύνταγμα (όπως H&M, ZARA, PUBLIC, NIKE, MANGO, TSAKIRIS MALLAS,  MED, Kellys, EXTYN, MOURTZI, intimissimi κ.α. – βλ. σχετικές φωτογραφίες παρακάτω). Εν τω μεταξύ,  για τις 10.30 πμ ήταν και το δημοσιοποιημένο κάλεσμα του «Συντονιστικού δράσης» για απεργιακή συγκέντρωση στην Ερμού. Η όλη απεργιακή κινητοποίηση ολοκληρώθηκε με διαδήλωση που ξεκίνησε λίγο μετά τη 1.30 μμ από το πάνω τμήμα της Ερμού στο ύψος του Υπουργείου Οικονομικών διέσχισε όλη την Ερμού και κατέληξε στο Μοναστηράκι.

Στις «δυνατές» χώρες του καπιταλισμού και της Ε.Ε ...

Σχεδόν ένα δισεκατομμύριο ώρες εργασίας από υπερωρίες εργαζόμενων δεν πληρώθηκαν το 2015 στη Γερμανία, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εργασίας που εμπεριέχονται σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Saarbrücker Zeitung».
Το 2015 αυξήθηκαν κατά 1,8 δισ. ώρες οι υπερωρίες των εργαζομένων, από αυτές οι 816,2 εκατ. ώρες εργασίας πληρώθηκαν, ενώ για τις 997,1 εκατ. ώρες εργασίας δεν κατεβλήθη καμία αμοιβή!
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι αυξήθηκε ο βαθμός εκμετάλλευσης των εργαζομένων που απασχολήθηκε το 2015 κατά μέσο όρο 46,8 ώρες περισσότερο από ό,τι προέβλεπε η σύμβαση εργασίας του, δηλαδή για διάστημα μεγαλύτερο της μίας εβδομάδας.
Σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Γερμανικής Οικονομίας της Κολωνίας, οι απλήρωτες υπερωρίες προέρχονται κατά κύριο λόγο από άτομα που διαθέτουν υψηλά εργασιακά προσόντα.
Επιπλέον, το δημοσίευμα αναφέρει ότι παρά τη θετική οικονομική συγκυρία για τις γερμανικές επιχειρήσεις, πολλοί επιχειρηματίες προτιμούν να μην κάνουν προσλήψεις, αλλά να καλύπτουν τις αυξημένες απαιτήσεις με υπερωρίες του υπάρχοντος προσωπικού.
902.gr