Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Αυτό που παράγει ο καπιταλισμός είναι ο θάνατος – Με αφορμή το εργοδοτικό έγκλημα στα everest στην Βικτώρια

1/12/16: Ακόμα μια μέρα προστέθηκε στην βάναυση και δολοφονική καθημερινότητα της μισθωτής εργασίας, που σακατεύει εργαζόμενες και εργαζόμενους. Η 38χρονη λογίστρια Βασιλική Παραστατίδου έχασε την ζωή της έπειτα από έκρηξη που σημειώθηκε στο υπόγειο του καταστήματος EVEREST της εταιρείας EVERFOOD A.E. που ανήκει στον όμιλο εταιρειών συμφερόντων Βγενόπουλου, ενώ τραυματίστηκαν άλλοι 3 εργαζόμενοι και 2 πελάτες.

Το σημείο όπου βρίσκεται το συγκεκριμένο κατάστημα  (πλ. Βικτωρίας) δεν άφησε περιθώρια συγκάλυψης από τους εργοδότες και τα ΜΜΕ που σε αντίστοιχες περιπτώσεις εργοδοτικών «ατυχημάτων» αφήνουν να περνάνε με μικρά γράμματα και πεταχτά. Δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς να βγουν διάφορα πορίσματα για τα αίτια του «ατυχήματος». Οι εργαζόμενοι, αλλά ακόμα και πελάτες, βρισκόντουσαν στο κατάστημα την ίδια ώρα που γινόντουσαν εργασίες συντήρησης στο υπόγειο. Σε ένα υπόγειο που λειτουργούσε κουζίνα και λογιστήριο. Ακόμα μια φορά το ολοφάνερο, η δουλειά να «τρέχει», τα ταμεία να γεμίζουν, οι εργαζόμενοι να παράγουν ασταμάτητα χωρίς καμιά προστασία, χωρίς κανένα μέτρο ασφάλειας. Το κέρδος πάνω απ όλα…

Κάτω τα χέρια από τους αγώνες μας και την ταξική αλληλεγγύη!

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης, Τρίτη 6/12, 11πμ δικαστήρια Ευελπίδων, κτίριο 12 - Αίθουσα 4

Για την δίκη των 3 συλληφθέντων έξω από το Α.Τ. Ακροπόλεως (την Κυριακή 28/12/14)

[ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ]
Την Κυριακή 28/12/2014 είχε κηρυχτεί απεργία στον κλάδο του βιβλίου, στο πλαίσιο του αγώνα για την προάσπιση της Κυριακάτικης αργίας. Ως Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια και από κοινού με το Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής, προχωρήσαμε από νωρίς το πρωί σε απεργιακές περιφρουρήσεις στα βιβλιοπωλεία Ιανός και Παπασωτηρίου. Έπειτα από μήνυση της εργοδοσίας του Ιανού, τα ΜΑΤ περικύκλωσαν τους απεργούς και τους αλληλέγ­γυους που βρισκόμασταν συγκεντρωμένοι έξω από το βιβλιοπωλείο και προχώρησαν σε μια άγρια επίθεση εναντίον μας με αποτέλεσμα τη σύλληψη 2 συναδέλφων μας και 2 περαστικών (στη συνέχεια προσήγαγαν κι ένα ακόμα συνάδελφο), οι οποίοι οδηγήθηκαν στο Α.Τ. Ακροπόλεως. Μετά τη βίαιη διάλυση της εργατικής συγκέντρωσής μας στον Ιανό, προχωρήσαμε σε συγκέντρωση απέναντι από το Α.Τ. Ακροπόλεως, προκειμένου να συμπαρα­σταθούμε στους συλληφθέντες συναδέλφους μας και για να απαιτήσουμε την απελευθέρωσή τους. Μετά από αρκετή ώρα αναμονής μια διμοιρία ΜΑΤ κατέφθασε από ένα στενό και ευθύς κινήθηκε κατά πάνω μας. Από την πλευρά μας, και καθώς η κίνησή τους μας έκανε ξεκάθαρες τις προθέσεις τους, επιχειρήσαμε συγκροτημένα να οπισθοχω­ρήσουμε προς την οδό Κολοκοτρώνη. Ωστόσο, καθώς τα ΜΑΤ δεν έδειχναν διατεθειμένα να ακυρώσουν το προκαθορισμένο σχέδιό τους, μας επιτέθηκαν με γκλομπς και χημικά, ξυλοφορτώνοντάς μας και συλλαμβάνοντας 3 συναδέλφους μας. Το κατασταλτικό σχέδιό τους σηματοδοτήθηκε και από τον ξυλοδαρμό ενός από αυτούς και μέσα στο αστυνομικό τμήμα καθώς και από την προσπάθειά τους να φορέσουν κουκούλα σε έναν άλλον και ολοκληρώθηκε με το φόρτωμα ξεκάθαρα κατασκευασμένων κατηγοριών.

Ξημερώνοντας Μαύρη Παρασκευή, ξενυχτώντας στις 2 Γενάρη…

Λίγες μέρες μετά το επικοινωνιακό ντελίριο με την περίφημη εμπορική φιέστα της Μαύρης Παρασκευής, έφτασε η ώρα να δούμε τα πράγματα πιο ψύχραιμα.
Η περίφημη Mαύρη Παρασκευή ως εμπορικό event έχει εφαρμοστεί στην Ελλάδα την τελευταία 3τια κυρίως σε μεγάλα «εκπτωτικά χωριά» και Mall στην Αττική και στην Θεσσαλονίκη. Πολλές φορές, μάλιστα, ο «εορτασμός» της αφορούσε μόνο τους «εκλεκτούς πελάτες» αυτών των εμπορικών κέντρων οι οποίοι «απολάμβαναν» ειδικές προσφορές και ενημερώνοντας με προσωπικά τηλεφωνικά ή μέσω διαδικτύου μηνύματα.
Φέτος, στις 25/11 η άθλια εμπορική φιέστα πήρε μια άλλη μορφή. Οι μεγάλες ντόπιες ή πολυεθνικές αλυσίδες, κυρίως, επιχείρησαν να στοιχηματίσουν στην κοινωνική νομιμοποίηση αυτής της καφρίλας ενώ, παράλληλα να αρπάξουν ό,τι μπορούν σε εμπορικό επίπεδο. Δεν είναι τυχαίο ότι η αλυσίδα Public ξεκίνησε την πολυδάπανη διαφημιστική καμπάνια της σε έντυπα/ηλεκτρονικά μέσα 20 μέρες πριν, αναγκάζοντας τους άμεσους ανταγωνιστές της (MediaMarkt, Πλαίσιο κ.α.) να προσαρμοστούν όπως-όπως στις διαφημιστικές και εμπορικές επιταγές τέτοιων events (δήθεν ειδικές προσφορές, διαφημιστική προώθηση εντός και εκτός καταστημάτων κ.α.). Δεν μπορούμε, βέβαια, να μην επισημάνουμε ότι ο εν λόγω κλάδος του εμπορίου, αυτός των ηλεκτρονικών-τεχνολογικών εφαρμογών, κατέχει και άλλες πρωτιές: οι επιχειρήσεις αυτές αποτελούν τα πρότυπα βασίλεια της ελαστικής εργασίας, των 4ωρων και 5ωρων μερικής απασχόλησης, των εργολαβικών εταιρειών και των ενοικιαζόμενων εργαζομένων, της μαζικής ανακύκλωσης εργατικού προσωπικού. Η περίφημη «εμπορική δυναμική» των εταιρειών αυτών βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην «πρωτιά» αυτή. Έτσι, το κέρδος από τέτοιες πρωτιές μπορούν να επενδύονται χωρίς φόβο σε γελοίες διαφημιστικές καμπάνιες. Ουσιαστικά, οι επιχειρήσεις δείχνουν στο υπόλοιπο εμπόριο τον μαγικό τρόπο να μετατρέπεις τον ιδρώτα των εργαζομένων σε αέρα, και τα δικαιώματά τους σε κέρδος.

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Η γνώση είναι δικαίωμα δεν είναι εμπόρευμα

Όλοι έξω από το σχολείο ( 7ο δημοτικό, Αισώπου 11Β, Γέρακας), την Τρίτη 29 Νοέμβρη στις 13:30.

Διαβάστε παρακάτω την ανακοίνωση του Συλλόγου ΠΕ αντ.Αττικής "Κώστας Σωτηρίου", του Συλλόγου ΠΕ "Αλέξαξανδρος Δελμούζος" και της Ε' ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής:

Ο επίτροπος Οικονομικών της Ε.Ε. Πιέρ Μοσκοβισί, φτάνει στην Αθήνα στις 27/11 για διήμερη επίσκεψη. Σκοπός του να εξασφαλίσει ότι θα κλείσει η συμφωνία για τη Β΄ αξιολόγηση που θα φέρει νέα βάρβαρα, αντιλαϊκά μέτρα που θα προστεθούν στα προηγούμενα  των 3 μνημονίων  που έχουν ψηφίσει όλα τα κόμματα της αστικής διαχείρισης.

Τεράστια πρόκληση για γονείς, εκπαιδευτικούς, μαθητές, για όλους τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα αποτελεί το γεγονός ότι στο πρόγραμμα της επίσκεψης του η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει συμπεριλάβει και τα εγκαίνια του διδακτηρίου του 7ουΔημοτικού Σχολείου Γέρακα.

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

Η «μαύρη Παρασκευή» δεν είναι γιορτή είναι καφρίλα εργοδοτική - καταναλωτική (Συμπληρωματικές σημειώσεις)

1. Στην καταγραφή των πτυχών της επίθεσης που δεχόμαστε δεν αναφερθήκαμε στις «λευκές νύχτες» (που ανά περιοχή και χρονική συγκυρία εμφανίζονται και ως «κόκκινες νύχτες» ή και ως ”love nights”). Πρόκειται για ένα ακόμα άθλιο θεσμό, που βαφτίζεται «γιορτή» και στο πλαίσιο του οποίου τα αφεντικά επιχειρούν το ξεχείλωμα του ωραρίου και διαμορφώνουν μια ακόμα καταναλωτική αρένα για αποκτηνωμένους πελάτες και ταλαίπωρους εμποροϋπάλληλους. Πρόκειται για έναν ακόμα θεσμό στον οποίο έχουμε έμπρακτα σταθεί ενάντια μέχρι σήμερα και τον οποίο είμαστε αποφασισμένοι να μπλοκάρουμε ολοκληρωτικά, είτε γίνεται υπό καθεστώς παρανομίας (όπως σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας), είτε γίνεται κάτω από ένα «πέπλο νομιμότητας».

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

Η «μαύρη Παρασκευή» δεν είναι γιορτή είναι καφρίλα εργοδοτική - καταναλωτική

blackfridayokΜε περίσσια περηφάνια η αλυσίδα πολυκαταστημάτων public μέσα από μια μεγάλη διαφημιστική καμπάνια ενημερώνει το καταναλωτικό κοινό ότι στις 25/11 φέρνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη “black Friday”. Πρόκειται για έναν προερχόμενο εξ Αμερικής θεσμό με «μοναδικές προσφορές για λίγες ώρες». Το νέο αναμεταδίδεται από ένα σωρό ενημερωτικά ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα σαν μια πρωτοποριακή κίνηση…
Ωστόσο, κανείς δε φαίνεται να το ψάχνει λίγο παραπάνω για το τί πραγματικά σημαίνει αυτή η “black Friday” τόσο σε σχέση με τις καταναλωτικές συνήθειες που διαμορφώνει, όσο και σε σχέση με τη δοκιμασία που συνιστά για τους εργαζόμενους στα καταστήματα. Ούτε και κάνει κάποιες αναφορές στις χαοτικές καταστάσεις που διαμορφώνονται μέσα στα καταστήματα (στο διαδίκτυο υπάρχουν άπειρα σχετικά videos) ή ακόμα και για τους θανάτους και τους τραυματισμούς που έχουν συντελεστεί και σχετίζονται με αυτή (7 και 98 αντίστοιχα τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ – βλ. http://blackfridaydeathcount.com/). Οι καταναλωτές, που μπορεί να περιμένουν και ώρες έξω από τα μαγαζιά για να προλάβουν τις προσφορές, καταλήγουν να ποδοπατιούνται και να πλακώνονται κυριολεκτικά μεταξύ τους. Και βέβαια η μανία τους παίρνει σβάρνα και τους εργαζόμενους, που πέρα από τον υψηλό και εντατικοποιημένο φόρτο εργασίας που τους επιβάλλεται στο πλαίσιο της “black Friday”, έχουν να εξυπηρετήσουν-αντιμετωπίσουν τους λυσσασμένους καταναλωτές. Αλλά ουσιαστικά και τις σωματικές επιθέσεις τους στο πέρασμα τους από τους διαδρόμους στην αναζήτηση των προσφορών. Μάλιστα, το 2008 ένας 34χρονος εργάτης της Wal-Mart έχασε τη ζωή του, όταν ποδοπατήθηκε κυριολεκτικά από 200 περίπου καταναλωτές.

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

Με αφορμή την επίσκεψη Ομπάμα

Λίγες μόλις ημέρες απέμειναν για την επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα και οι αστικές πολιτικές δυνάμεις ετοιμάζονται, για μιά ακόμη φορά να στρώσουν το «κόκκινο χαλί» στον απερχόμενο πρόεδρο των ΗΠΑ. Το είχαν ξανακάνει, το Νοέμβρη του 1999 επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ του κ.Σημίτη, όταν εν μέσω σφοδρών διαδηλώσεων είχε πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα ο μακελάρης της Γιουγκοσλαβίας Μπιλ Κλίντον. Από τότε πέρασαν 17 χρόνια. Σήμερα, ως νέο ΠΑΣΟΚ, ως εκπρόσωπος της νέας σοσιαλδημοκρατίας, είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που ετοιμάζεται, για λογαριασμό της εγχώριας αστικής τάξης, να υποδεχτεί μετά βαϊων και κλάδων, δύο μόλις μέρες πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου, τον πρόεδρο Ομπάμα.
Οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, που «πίνουν νερό» στο όνομα του Μπ.Ομπάμα, δεν αρκούνται μόνο στις γονυκλυσίες και τους ύμνους απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχουν και το θράσος να κουνάνε το δάχτυλο στο εργατικό-λαϊκό κίνημα, στους λαϊκούς φορείς που ετοιμάζονται να διαδηλώσουν ενάντια στον αμερικανό σφαγέα της Λιβύης, της Συρίας, της Υεμένης και άλλων λαών. «Δεν θα διαδηλώσω κατά της επίσκεψης Ομπάμα στην Αθήνα στις 15 Νοεμβρίου. Σήμερα δεν ισχύουν οι λόγοι για τους οποίους χαρακτηρίζαμε persona non grata όποιον Αμερικανό πρόεδρο επισκεπτόταν τη χώρα μας» έγραψε στο «Έθνος» ο Πάνος Τριγάζης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνος διεθνών σχέσεων του κόμματος, εκθειάζοντας την στάση Ομπάμα στο θέμα του χρέους και το Κυπριακό. Προφανώς, ο κ.Τριγάζης και οι κομματικοί του συνοδοιπόροι θεωρούν ότι ο ελληνικός λαός τρώει αμάσητο το κουτόχορτο της «ελληνοαμερικανικής φιλίας» που του προσφέρουν.

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Για τους «υπερεπαναστάτες» αφηγητές…

Είναι όλο και πιο διαδεδομένο στους αριστερίστικους χώρους και ακριβέστερα στο στελεχικό τους προσωπικό, που σε μεγάλο βαθμό δεν προέρχεται από την εργατική τάξη, να κυριαρχεί στον λόγο τους η αφήγηση. Να κυριαρχεί η κοινωνιολογία με μαρξιστική μάσκα. Αλλά το κύριο ταλέντο τους είναι να κόβουν τσιτάτα και να ράβουν φράσεις από όλη την γκάμα των θεμελιωτών του επιστημονικού σοσιαλισμού, του επαναστατικού μαρξισμού και ότι άλλο θεωρήσουν ότι δίνει βαρύτητα στον λόγο τους. Να πασπαλίζουν με αυτά τον μικροαστικό-ρεφορμιστικό τους λόγο.

Αυτά στην Ελλάδα είναι μεταπολιτευτικά φαινόμενα, που σε συνθήκες αστικής δημοκρατίας ευδοκίμησαν κυρίως στην φοιτητιώσα νεολαία, χωρίς  ερείσματα στην εργατική τάξη. Τα περισσότερα από αυτά τα  πολιτικά στελέχη (ηγετικά στελέχη ασήμαντων φοιτητοκεντρικών οργανώσεων γεμάτα μικροαστικές αυταπάτες) αποκομμένα καθώς είναι από την ταξική πάλη συνεχώς αστικοποιούνται, ενώ το παίζουν ότι είναι σε διαλεκτική με τα «κινήματα». Έτσι χωρίς κάποια συνέπεια λόγου και πράξεων, χωρίς δηλαδή να προετοιμάζουν πραγματικά την αναμέτρηση με την αστική τάξη, τρέχουν κάθε φορά να κρυφτούν πίσω από τις «μάζες» όταν έρθει η ώρα να απολογηθούν για τις λαθεμένες τους θέσεις. Όταν τους συμφέρει θέλουν να το παίζουν «πρωτοπορία» (και εγκαλούν τους πάντες) και όταν δεν τους συμφέρει βουτάνε σε ένα γενικά και αόριστα «κίνημα». Ενώ τις περισσότερες φορές τις δικές τους δεξιές παρεκκλίσεις θέλουν να τις μετατρέψουν σε «αντιφάσεις» όλου του κινήματος.  Ένα παράδειγμα τελευταίας κοπής είναι τα «όχι μέχρι τέλους» που έριχναν ειδικότερα οι τροτσκογενής οργανώσεις και φίλα προσκείμενοι χώροι. Η Κοινωνιολογία, τους βοηθά να φαίνονται κάπως «ταξικοί», και να νιώθουν ότι γίνονται «ένα με τις μάζες» - αλλά βοηθά και τους ταξικούς συντρόφους να ατσαλώνονται απέναντι στις ουρίτσες των σοσιαλδημοκρατών. Από την άλλη, οι μικροαστοί ηγετίσκοι προσπαθούν συνεχώς να δώσουν «γραμμή» εντός του ριζοσπαστικού κινήματος  διαμορφώνοντας  τον λόγο τους ανάλογα την συγκυρία. Το brexit έδειξε πως τμήματα «υπερεπεναστατών» ανέλυσαν για άλλη μια φορά («μαρξιστικά», «κινηματικά», «ταξικά» κλπ) την εκλογική αυτή αναμέτρηση. Δεν χρειάζεται να επεκταθούμε…