Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Απεργιακή μοτοπορεία Σωματείων Βάσης, 1η Μάη Πεδίο Άρεως, 12.00

afisa 1ηmahtel1
Αφίσα της Συνέλευσης Βάσης Εργαζόμενων Οδηγών Δικύκλου (Σ.Β.Ε.Ο.Δ)
afisa_web
Αφίσα του σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων
και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού (Σ.Σ.Μ)
                                                                                 
 Αναδημοσίευση από: Προλεταριακή Πρωτοβουλία

Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Ενημέρωση για την κινητοποίηση κρατουμένων

Εδώ και λίγο καιρό έχουμε ξεκινήσει στις φυλακές την πανελλαδική κινητοποίηση κρατουμένων ενάντια στις ειδικές συνθήκες κράτησης, στο κόψιμο των αδειών και στον περιορισμό  της επικοινωνίας  με συγγενικά μας πρόσωπα.
    Από τότε μέχρι και σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί δεκάδες δράσεις  τόσο μέσα όσο και έξω  απ’ τα τείχη των φυλακών εναντίον  του προτεινόμενου νομοσχεδίου για την κατασκευή του πρώτου ελληνικού Γκουαντάναμο στο Δομοκό.
    Μεσημεριανές διαμαρτυρίες και άρνηση κλειδώματος σε αρκετές φυλακές, συμμετοχή στην πανελλαδική αποχή συσσιτίου στις 11/4, συλλογή χιλιάδων υπογραφών κρατουμένων σε όλες τις φυλακές και αποστολή κειμένου  διαμαρτυρίας στο υπουργείο  Δικαιοσύνης, συνθήματα  στο προαύλιο και νυχτερινή διαμαρτυρία ως φόρο μνήμης και οργής για τη δολοφονία του συγκρατούμενου μας Καρέλι, είναι μερικές από τις στιγμές αγώνα μέσα στις φυλακές.
    Παράλληλα η φωνή μας συνδέθηκε με χιλιάδες φωνές μακριά από τα τείχη, που πραγματοποιούσαν πορείες έξω από τις φυλακές, συγκρούστηκαν με τα ΜΑΤ (πορεία στο Δομοκό), κάλεσαν συγκεντρώσεις συμπαράστασης, κόλλησαν αφίσες, δημιούργησαν ιστοσελίδες ενημέρωσης  (fylakes2014) διαδήλωσαν σε κεντρικούς δρόμους αρκετών πόλεων, οργάνωσαν εκδηλώσεις  για την κινητοποίηση μας, επιτέθηκαν στην αδικία (ρίψη χειροβομβίδας σε όχημα σωφρονιστικού στο Αιγάλεω) και μας έστειλαν ζωντανό μήνυμα αλληλεγγύης ότι σε αυτόν τον αγώνα δεν είμαστε μόνοι μας.
    Το κράτος και η κυβέρνηση απ’ την πρώτη στιγμή θέλησαν να μας φοβίσουν για να παρατήσουμε τον αγώνα μας. Έφτασαν στο σημείο να ασκήσουν δίωξη σε δικηγόρο, ο οποίος προς τιμήν του έστειλε με fax το κείμενο διαμαρτυρίας που είχαμε συντάξει εμείς οι ίδιοι και του είχαμε ζητήσει να αποσταλεί  σε κρατούμενους σε άλλες φυλακές προς ενημέρωση τους.
    Στη συνέχεια όμως υπήρξε οπισθοχώρηση απ’ τη μεριά του κράτους και του υπουργού Δικαιοσύνης. Απ ΄ τη μια  η μεγάλη συμμετοχή κρατουμένων από όλες τις φυλακές στην κινητοποίηση και απ ‘ την άλλη η δολοφονία του κρατούμενου Καρέλι από σωφρονιστικούς δημιούργησε ένα ιδιαίτερο κλίμα έντασης που ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να έχει απρόβλεπτα αποτελέσματα.
    Παράλληλα οι αποκαλύψεις (σκάνδαλο Μπαλτάκου) για την χειραγώγηση της δήθεν ανεξάρτητης δικαιοσύνης από τους υπουργούς Αθανασίου και Δένδια τους εξέθεσε και επιβεβαίωσε το δικαστικό πραξικόπημα που συμβαίνει εδώ και χρόνια. Όταν αποκαλύπτεται ο «βρώμικος» ρόλος της «δικαιοσύνης» απέναντι στους παρακρατικούς νεοναζί της χρυσής αυγής που μέχρι χθες ήταν τα χαϊδεμένα παιδιά του συστήματος, τότε τι να περιμένει ένας φτωχοδιάβολος ποινικός, ένας μετανάστης χωρίς χαρτιά ή ένας πολιτικός κρατούμενος;
    Είναι φανερό πως η κυβέρνηση και οι δικαστικές και αστυνομικές αρχές αυτή τη στιγμή δε θέλουν να ρίξουν λάδι στη φωτιά, εν όψει μάλιστα εκλογών. Οι χιτλερικές εξαγγελίες του υπουργού Δικαιοσύνης Αθανασίου στις αρχές του χρόνου για τη μεταγωγή των «επικίνδυνων» κρατούμενων στο Δομοκό εντός 100 ημερών έγιναν κούφια λόγια. Γενικά παρατηρούμε να έχει παγώσει το φασιστικό νομοσχέδιο για φυλακές τύπου Γ’.
    Για εμάς αυτή είναι μία μικρή πρώτη νίκη που δεν θα είχε συμβεί αν δεν είχαν γίνει αυτά που προαναφέραμε. Όμως κερδίσαμε απλά μια μάχη, όχι τον πόλεμο.
    Παραμένουμε σε επαγρύπνηση, ενημερωνόμαστε καλύτερα και είμαστε έτοιμοι για την επόμενη κίνηση οποιαδήποτε στιγμή κι αν χρειαστεί.
   Η κινητοποίηση παραμένει ενεργή και οι κρατούμενοι σε κάθε φυλακή  συμβάλλουν με οποιονδήποτε τρόπο μπορεί ο καθένας. Κρατάμε στάση αναμονής χωρίς να υποχωρούμε ούτε ένα βήμα πίσω. Δεν πρόκειται να δεχτούμε να ζήσουμε τον εφιάλτη του ελληνικού Γκουαντάναμο.
   Ευχαριστούμε όλους αυτούς που στέκονται δίπλα μας απ ‘την πρώτη στιγμή και καταργούν με τον τρόπο τους τα τείχη της απομόνωσης μας μεταφέροντας τη φωνή μας έξω στους δρόμους.
   Ο  αγώνας συνεχίζεται…
Πρωτοβουλία κρατουμένων
24/4/2014

Τα κέρδη των αφεντικών είναι βουτηγμένα στο αίμα εργατών - Εργατικά ''ατυχήματα'' (Γενάρης - Απρίλης 2014)

Φωτό από παλιότερο εργατικό ατύχημα
Οι άθλιες συνθήκες εργασίας, οι καταπιεστικοί όροι παραγωγής, η εργοδοτική τρομοκρατία σε όλες τις εκφάνσεις της είναι κομμάτια που συμπληρώνουν το παζλ των κατέργων της μισθωτής σκλαβιάς.
Ο εργατόκοσμος σακατεύεται καθημερινά στους χώρους εργασίας και αμέτρητες είναι οι φορές που το πληρώνει με την ίδια του την ζωή.
Ζωές προλετάριων χάνονται στον βωμό του κέρδους που συσσωρεύεται σε μια κάστα προνομιούχων κεφαλαιοκρατών και λοιπών παρατρεχάμενων του καπιταλιστικού συστήματος.
Παρακάτω, συγκεντρωμένα τα εργατικά ''ατυχήματα'' από την αρχή του έτους μέχρι και σήμερα (τέλη Απρίλη) :

- Διανομέας από το κατάστημα pizza fan Κυψέλης είχε τροχαίο με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του. Όταν ενημέρωσε το κατάστημα, το πρώτο πράγμα που ρωτήθηκε από την υπεύθυνη ήταν αν χάλασαν οι πίτσες από την πτώση (!!)

16/1
- 35χρονος λιμενεργάτης από την Βουλγαρία έχασε την ζωή του, στην προσπάθεια του να ξεφορτώσει νταλίκα με έναν συνάδερφό του στο λιμάνι Θεσσαλονίκης. Χτύπησε στον αυχένα όταν έπεσε από ύψος.

21/1
- Στο αλιευτικό σκάφος «Αργυρούλα Κ» τραυματίστηκε ένας 36χρονος μετανάστης αλιεργάτης στο πόδι. Ο 36χρονος διακομίσθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας για νοσηλεία.
- 57χρονος εργάτης τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια εργασιών στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «Παπανικολάου».
22/1
Στην επαρχία Λαγκαδά εργαζόμενος, ύστερα από ατύχημα υποβλήθηκε σε ακρωτηριασμό άκρου.

14/2
- 56χρονος εργάτης έχασε τη ζωή του, όταν σε μια προσπάθεια να σπρώξει μια πλωτή κατασκευή έπεσε στον βυθό άφραχτης τεχνητής λίμνης στο Λιγνιτικό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας της ΔΕΗ.

16/2
- Τραγικό θάνατο βρήκε ένας 54χρονος εργάτης στην Βέροια όταν έπεσε από στέγη σπιτιού που είχε ανέβει για να επιθεωρήσει ζημιές. Οι οικείοι του 54χρονου εργάτη, έπειτα από καθυστέρηση του ΕΚΑΒ, προτίμησαν να τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο με ιδιωτικό τους όχημα.

17/2
- Εργάτης βρέθηκε νεκρός στον χώρο αποκατάστασης εδαφών, σε ορυχείο της ΔΕΗ κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.

- Από θαύμα σώθηκε ένας 45χρονος εργάτης της δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης Σερρών, όταν έπεσε σε φρεάτιο 6 μέτρων στο αντλιοστάσιο του Δ.Δ Χιονοχωρίου του δήμου Σερρών.

21/2
- Στο Ορυχείο Αμύνταιου εργαζόμενος χειριστής του ''αποθέτη Α3'', έπεσε από τα δύο μέτρα (όταν έσπασαν οι μπουκάλες που συγκρατούσαν τον αναδιπλωτή. Υπέστη 2 κατάγματα και νοσηλεύτηκε στο ''Μποδοσάκειο'' (γενικό νοσοκομείο Πτολεμαΐδας).

2/3
- Ακόμη ένα εργατικό ατύχημα σημειώθηκε στο Ορυχείο Αμύνταιου στην Κοζάνη. Ο εργαζόμενος γλύτωσε με σπασμένα πλευρά, όταν το χειριστήριο σκαπτικού μηχανήματος έφυγε από την θέση του.

5/3
- Εργαζόμενος έχασε την ζωή του, όταν οδηγώντας το όχημα της εταιρείας ΤΟΜΗ ΑΒΕΤΕ, Αναδόχου Λειτουργίας και Συντήρησης της Εγνατίας Οδού, που εκτελούσε συνοδεία ασφαλείας, προσέκρουσε σε όχημα με υπερβολική ταχύτητα.

13/3
- Νεκρός εργαζόμενος στην αρχαιολογική ανασκαφή στο Ορυχείο Αμυνταίου. Ο εργαζόμενος αν και πέθανε από παθολογικά αίτια, στο ασθενοφόρο της ΔΕΗ που μετέβη επέβαινε μόνο ο οδηγός χωρίς γιατρό και τον απαραίτητο εξοπλισμό.

14/3
- Στα τραύματά του υπέκυψε ένας 46χρονος εργάτης που έπεσε από σκαλωσιά πολυκατοικίας η οποία βρισκόταν στον 5ο όροφο του κτηρίου.
Το τραγικό δυστύχημα συνέβη στο λιμάνι της Χίου. Το σώμα του μετανάστη εργάτη, μετά την πτώση, κατέληξε σε δίκυκλο που ήταν σταθμευμένο στο ισόγειο της πολυκατοικίας.
Ο 46χρονος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, ενώ έφερε σοβαρά τραύματα στα πλευρά και τον θώρακα.
 17/3
- Έκρηξη με τραυματίες σημειώθηκε σε υποσταθμό της ΔΕΗ που βρίσκεται ανάμεσα στον Βαθύλακκο και τη Γέφυρα, βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η έκρηξη φαίνεται ότι προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα σε διακόπτη των 20kV. Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης.

19/3
- Τραγική κατάληξη είχε η πτώση ενός 65χρονου εργάτη, ο οποίος εγκλωβίστηκε σε πηγάδι στην περιοχή του Αγίου Λουκά στη Θήβα. Ο άτυχος εργάτης έπεσε στο πηγάδι, κατά τη διάρκεια χωματουργικών εργασιών για την ανέγερση οικοδομής, με αποτέλεσμα να βρει τραγικό θάνατο.

- Παραλίγο θανατηφόρο εργατικό ''ατύχημα'' στο Ορυχείο της Μαυροπηγής Πτολεμαΐδας Κοζάνης της ΔΕΗ.
Το νέο σοβαρό περιστατικό έγινε όταν ένα ημιφορτηγό αυτοκίνητο τύπου «UNIMOG» το οποίο ανήκει στον ΠΕΤ Ορυχείου Μαυροπηγής λόγω μηχανικού προβλήματος κινήθηκε σε αντίστροφη κατεύθυνση. Ευτυχώς ο συνοδηγός, ο οποίος ήταν εργαζόμενος 8μηνίτης ηλεκτρολόγος στο Λιγινιτικό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας μόλις κατάλαβε τι γίνονταν άνοιξε την πόρτα και πήδηξε, με αποτέλεσμα να σωθεί την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή. Το αυτοκίνητο σύρθηκε περίπου για 20 μέτρα και έπεσε σε πρανή περίπου 8 μέτρων.

27/3
- Εργαζόμενος ανασύρθηκε νεκρός όταν υποχώρησαν υποστυλώματα και καταπλακώθηκε από πλάκα μπετόν στο φράγμα Αχυρών, κοντά στο Ξηρόμερο Αιτωλοακαρνανίας. Δύο ακόμα συνάδερφοί του τραυματίστηκαν.

21/4
- Μια υπάλληλος σε εταιρεία τροφοδοσίας (κέτερινγκ) έχασε τη ζωή της τη Δευτέρα 21 Απρίλη στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Η γυναίκα παρασύρθηκε από λεωφορείο που μεταφέρει επιβάτες εντός του αεροδρομίου.

Υπόγεια ή φανερή – μέσα ή έξω από τα κάτεργα, η βία των αφεντικών στοχεύει καθημερινά την εργατική τάξη και τα φτωχά στρώματα.
Χρέος μας να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας σε κάθε δουλειά. Να μην μένουμε στο να θρηνούμε απλά τα θύματα της τάξης μας, αλλά να καταδεικνύουμε με κάθε ευκαιρία τον σκληρό πόλεμο που διεξάγει το κεφάλαιο στο όνομα του κέρδους.
Να δουλέψουμε εντατικά για το τσάκισμα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

 Η ΜΙΣΘΩΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

Στους δρόμους της Αντίστασης & του Αγώνα για τη στέγη, το εισόδημα, την αξιοπρέπεια

Το Σάββατο 12 Απρίλη δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές απ’ όλη την Ιταλία πορεύτηκαν στους δρόμους της Ρώμης,  πολιόρκησαν τα κυβερνητικά μέγαρα,  συγκρούστηκαν με τους ένστολους φρουρούς του κεφαλαίου και του κράτους του διεκδικώντας Στέγη, Εισόδημα και Αξιοπρέπεια.
Χιλιάδες άνθρωποι προερχόμενοι από τα διάφορα μέτωπα του ταξικού πολέμου και του κοινωνικού ανταγωνισμού, αντικαπιταλιστές και αντιφασίστες,  ντόπιοι και μετανάστες, εργαζόμενοι και άνεργοι, απεργοί από τον κλάδο των φορτοεκφορτωτών και σπουδαστές, καταληψίες στέγης και αγωνιστές του κινήματος no-tav αμφισβήτησαν έμπρακτα το κρατικό μονοπώλιο της άσκησης βίας και το «μονόδρομο» της λιτότητας, της «εξυγίανσης και της δημοσιονομικής προσαρμογής».
10267764_291927147630241_6803992523131542599_n
Χαρτοπανό Αλληλεγγύης για τους
4 συλληφθέντες διαδηλωτές
Η κεντροαριστερά του κεφαλαίου, της οποίας ηγείται ο «ιταλός Ομπάμα» Ματέο Ρέντζι, έδωσε τις εξετάσεις της σ’ αυτήν την πρώτη πανιταλική διαδήλωση μετά την ανάληψη των κυβερνητικών καθηκόντων της, με την εξαπόλυση της κρατικής καταστολής και της μηντιακής τρομοκρατίας που είχε σαν απολογισμό δεκάδες τραυματίες, προσαχθέντες και συλληφθέντες, 4 από τους οποίους τέθηκαν από την αστική δικαιοσύνη σε καθεστώς κατ’ οίκον περιορισμού.  Μέσα σ’ ένα κλίμα εκδικητικότητας και τρομολαγνείας,  δυο μέρες αργότερα ακολούθησε η αστυνομική επιχείρηση ενάντια σε μια από τις δεκάδες κατειλημμένες πολυκατοικίες όπου έχουν κατακτήσει το δικαίωμα στη στέγη εκατοντάδες ντόπιοι και μετανάστες προλετάριοι, η οποία και ολοκληρώθηκε με την επίθεση των μπάτσων ενάντια στη συγκέντρωση αλληλέγγυων διαδηλωτών και την έξωση των καταληψιών.
Από τη Ρώμη μέχρι την Αθήνα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο, ο μόνος πραγματικός μονόδρομος για όλους τους προλετάριους, για όλους τους αγωνιστές, για όλους τους συντρόφους ήταν, είναι και θα είναι ο δρόμος της Αντίστασης και του Αγώνα ενάντια στην εξουσία του κεφαλαίου και των κρατών του, ο Αγώνας της Τάξης μας για τον Κομμουνισμό και την Αναρχία.

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Αγώνας ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας


Την στιγμή που η ανασφάλιστη εργασία γίνεται νόμος για τα αφεντικά, οι καταπιεστικές εργατοώρες αυξάνονται και μεγάλο ποσοστό εναπομείναντων εργαζομένων μένουν να κυνηγάνε τους μισθούς πείνας, το μεγάλο κεφάλαιο ενισχύει τις μεθοδεύσεις του για να στριμώχνει ακόμα περισσότερο την εργατική τάξη και να κατακερματίζει το προλεταριάτο.
Ντόπιο και διεθνές κεφάλαιο συνεχίζουν να θεσπίζουν κάθε τόσο αντεργατικούς νόμους και να βάζουν ψευτοδιλλήματα (ανάπτυξη ή χάος, ενίσχυση των αγορών ή καταστροφή), υπερασπιζόμενοι ασφαλώς τα δικά τους συμφέροντα και ποντάροντας ταυτόχρονα στην κοινωνική ειρήνη.
Στις συνθήκες υποτίμησης της ζωής εκατομμυρίων εργαζομένων και ανέργων, ανάμεσα στα παραπάνω και τόσα άλλα που δεν χωράνε σε λίγες γραμμές, έρχεται και ο νόμος του Νοέμβρη του 2013 που θεσπίζει τα ανοιχτά μαγαζιά 7 Κυριακές τον χρόνο. Ένας νόμος που θεσπίστηκε πάνω στην χρόνια προπαγάνδα του κράτους και των παπαγάλων του, που έθιγαν με κάθε ευκαιρία την κυριακάτικη αργία με την ανάλογη όξυνση κατά περιόδους.
Με το απελευθερωμένο ωράριο, τις ατομικές συμβάσεις, τους κατώτερους μισθούς πείνας (εδώ βάζει και το χεράκι της η ξεπουλημένη ΓΣΕΕ που τα ΄΄μαγειρεύει΄΄ με τους βιομηχάνους), θέλουν σκλαβοποιημένη ολόκληρη την εργατική τάξη για να κερδίζουν στις πλάτες της μικρά και μεγάλα αφεντικά.
Οι εργαζόμενοι για την υπεράσπιση των δικών τους συμφερόντων, που σίγουρα δεν είναι το άνοιγμα των αγορών αλλά η προστασία των εργατικών κεκτημένων που κερδήθηκαν με αίμα, έδρασαν συντονισμένα με κλεισίματα και παρεμβάσεις σε πολλές περιοχές της καπιταλιστικής μητρόπολης, ενάντια στα σχέδια των κυβερνώντων για την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας.
Κεντρικό σημείο συγκέντρωσης είχε οριστεί από το συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας η Ερμού, όπου ταξικές δυνάμεις όρισαν στον δρόμο τις δικές τους ανάγκες.  Πανό ταξικών σωματείων, συνελεύσεων γειτονιών και συλλογικοτήτων μπήκαν μπροστά από τις φανταχτερές βιτρίνες σπάζοντας την κανονικότητα της κατανάλωσης και φράζοντας στο δυνατό τα σχέδια των αφεντικών. 
Από την πολιτική των τελευταίων δεν θα μπορούσε να λείπει, για ακόμη μια φορά, η καταστολή. Μπάτσοι επιτέθηκαν στην συγκέντρωση με γκλοπς και χημικά με σκοπό να την διαλύσουν, κάτι όμως που δεν κατάφεραν χάρη στην μαχητικότητα και το πάθος του κόσμου του αγώνα.                                               Συγκροτήθηκε μπλοκ  και με πορεία κατευθύνθηκε προς το Μοναστηράκι.
Μετά την επιτυχημένη ταξική παρέμβαση μεγαλοκάναλα και δημοσιογραφικά πρακτορεία εξαπέλυσαν την προπαγάνδα του κεφαλαίου, που με γελοιότητες και ψέμματα θέλησαν να υπονομεύσουν και να συκοφαντήσουν τον αγώνα των εργαζομένων.
Ούτε όμως η καταστολή, ούτε η προπαγάνδα τους μπορούν να σταθούν ικανά να κάμψουν τους εργατικούς αγώνες. Στον πόλεμο που μαίνεται ένα οργανωμένο και αποφασιστικό ταξικό κίνημα θα μπορέσει να σταθεί φραγμός στις βλέψεις των εκμεταλλευτών.

7 ημέρες θα δουλεύουμε ΜΟΝΟ για την κατάργηση του καπιταλισμού  

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Ποτέ δουλειά την Κυριακή: Συγκέντρωση στο Σύνταγμα (Ερμού), Κυριακή 13 Απρίλη, 11πμ

*Συνάδελφοι και συναδέλφισσες από τον κλάδο του εμπορίου
ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ!
ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΑΠΡΙΛΗ
Εργοδότες, κυβερνώντες, τρόικα και οι μηχανισμοί τους μάς γυρνάνε έναν αιώνα πίσω. Το 1909 ήταν η τελευταία φορά που δούλευαν οι εμποροϋπάλληλοι Κυριακή.
Εδώ και 4 χρόνια τα αφεντικά προσπαθούν να ξεπεράσουν την κρίση τους, κάνοντας πειράματα πάνω στις πλάτες μας, με άμεση συνέπεια τη συνεχή υποτίμηση της εργασίας μας και την ολοένα αυξανόμενη όξυνση της εκμετάλλευσης του κόσμου της εργασίας. Ο στόχος τους είναι διπλός. Από τη μια, προς όφελος τόσο των μεγάλων όσο και των μικρών εργοδοτών, να τσακίσουν ό,τι έχει απομείνει από τις εργατικές κατακτήσεις και δικαιώματα για τους εργαζομένους που βρίσκονται πίσω από τις λουσάτες βιτρίνες, υπό ένα καθεστώς εκμετάλλευσης και κατατρομοκράτησης που ολοένα και εντείνεται. Και από την άλλη, να ξαναμοιραστεί η πίτα της αγοράς προς όφελος των μεγάλων εμπορικών ομίλων και πολυεθνικών.
Δεν υπάρχουν πια σταθερά ωράρια, τα ρεπό είναι είδος προς εξαφάνιση, ο μισθός μας είναι ψίχουλα, μας χρωστάνε μισθούς μηνών, μας συμπεριφέρονται σαν σκουπίδια. Τα είδαμε και τα ζούμε όλα. Εκ περιτροπής εργασία με 3ήμερα και 4ήμερα, γενίκευση του σπαστού ωραρίου, ατομικές συμβάσεις που κλέβουν το μισθό μας και μας μετατρέπουν σε εργαζόμενους «λάστιχο», με την τρομοκρατία της απόλυσης και τον εκβιασμό του κλεισίματος των επιχειρήσεων όπου δουλεύουμε και της ανεργίας να αιωρείται συνέχεια πάνω από το κεφάλι μας.
ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΦΤΑΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ!
Δεν τους ενδιαφέρει αν φτάνουμε στα όρια της εξαθλίωσης, αν το κορμί μας δεν μας βαστάει, αν τα νεύρα μας είναι σπασμένα, αν δεν έχουμε ελεύθερο χρόνο για εμάς και για να βρισκόμαστε με τους δικούς μας ανθρώπους.
«ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΑ» ΩΡΑΡΙΑ, «ΝΥΧΤΕΣ ΛΕΥΚΕΣ», ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ -ΛΑΣΤΙΧΟ ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΟΛΗ ΜΑΣ ΤΗ ΖΩΗ!
Τους αρκεί να κρατάνε τα μαγαζιά τους ανοιχτά για να πουλάνε συνεχώς και να κερδίζουν από τον δικό μας ιδρώτα. Ακόμα και παραβαίνοντας τις όποιες συμβατικές υποχρεώσεις τους από αυτά τα αναμφιβόλως ευνοϊκά γι’ αυτούς μέτρα. Ήδη αυτές τις 4 Κυριακές που άνοιξαν τα μαγαζιά η προσαύξηση του 75% στα περισσότερα δεν πληρώθηκε, ενώ σε πολλά δεν δόθηκε ούτε το ρεπό. Δεν είμαστε σκλάβοι της αγοράς και των εργοδοτών! Είμαστε εργαζόμενοι, άνθρωποι με ανάγκες, δικαιώματα και αξιοπρέπεια!
ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ
ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΚΛΕΨΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ
Οι αντιστάσεις, με αιχμή τα ζητήματα του ωραρίου και όχι μόνο που έχουν αναπτυχθεί στο χώρο του εμπορίου κατά τις προηγούμενες δεκαετίες (1997, 2005) αλλά και πρόσφατα τα τελευταία χρόνια και φυσικά η συνέχειά τους, πρέπει να γίνουν υπόθεση όλων. Τη λύση δεν θα μας τη δώσει κανένας «σωτήρας» ή «ειδικός του αγώνα». Τη λύση θα τη δώσουμε εμείς οι εργαζόμενοι, ντόπιοι και μετανάστες, βασιζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις. Με την «από τα κάτω» οργάνωσή μας, με την ταξική μας αλληλεγγύη και την αντίστασή μας, μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς μας, στις γειτονιές μας και παντού. Ποτέ δεν χαρίστηκε τίποτα στους εργαζομένους. Τα πάντα, όπως και η κυριακάτικη αργία, ήταν αποτέλεσμα σκληρών αγώνων. Πάντα έτσι προχωρούσε η ζωή. Αυτό πρέπει να γίνει και τώρα. Όσο δύσκολο και αν φαίνεται, μπορούμε να τους σταματήσουμε, αρκεί να είμαστε όλοι και όλες μαζί και αποφασισμένοι. Αυτό είναι που φοβούνται οι εργοδότες. Γι’ αυτό δεν θέλουν να μιλάμε μεταξύ μας για τα εργασιακά προβλήματά μας και να μη σηκώνουμε κεφάλι στη δουλειά. Τα πάντα όμως εξαρτώνται από εμάς. Αρκεί να σπάσουμε το φόβο και να παλέψουμε για τις ζωές μας. Να παλέψουμε ενάντια στα «απελευθερωμένα» ωράρια και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων και αναγκών. Να παλέψουμε να καθορίζουμε εμείς τον εργάσιμο χρόνο μας και όχι μονομερώς τα αφεντικά.
Κανένας για δουλειά την Κυριακή!

* καταναλωτές, εργαζόμενοι και εργαζόμενες, άνεργοι και άνεργες
Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας στο εμπόριο ανοίγει την πόρτα για κατάργησή της σε όλους τους κλάδους και την ολοκληρωτική καθυπόταξη της κοινωνίας στους νόμους της αγοράς.
Με απίστευτο θράσος, αλλά και με ξεκάθαρη πολιτική στόχευση, σε μια εποχή που η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου προσπαθεί να επιβιώσει μάς λένε ότι ο κόσμος θέλει τα μαγαζιά περισσότερες μέρες και ώρες ανοιχτά για να μπορεί να ψωνίζει. Ναι, σίγουρα αυτό λείπει από το 1.500.000 ανέργους και τους 800.000 απλήρωτους εργάτες του ιδιωτικού τομέα. Δεν έχουν τον χρόνο να πάνε στα μαγαζιά! Το ίδιο πρόβλημα προφανώς έχουν και οι συνταξιούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι που είδαν μισθούς, συντάξεις και δώρα να πετσοκόβονται!
ΔΕ ΣΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ ΟΙ ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΙΣ,
ΣΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ ΤΑ ΦΡΑΓΚΑ ΚΑΙ ΟΙ ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ
Εμείς λέμε ότι ούτε στις «εποχές της αφθονίας» ούτε, πολύ περισσότερο, σήμερα χρειάζεται τα καταστήματα να λειτουργούν με ξεχειλωμένα ωράρια, εφτά ημέρες την εβδομάδα και με εξαθλιωμένους και χωρίς δικαιώματα εργαζομένους. Αυτό που επιδιώκουν είναι να δημιουργήσουν συνειδήσεις καταναλωτών, καταναλωτών εμπορευμάτων, διασκέδασης, πολιτικής κτλ. Γιατί ξέρουν καλά ότι όσο όλοι και όλες εμείς θα σκεφτόμαστε σαν πελάτες και όχι ως εργάτες, αυτοί θα συνεχίσουν να θησαυρίζουν από την εξοντωτική δουλειά μας και να αναπαράγουν την εξουσία τους με την ανοχή μας.
Ας μην υπάρχουν αυταπάτες. Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας δεν αφορά μόνο το εμπόριο. Πολύ σύντομα και άλλοι εργασιακοί κλάδοι (αποθήκες, μεταφορές, κούριερ, τράπεζες κτλ) θα κληθούν να εργαστούν Κυριακές. Η διάχυση του 40ωρου σε 6 μέρες, που ψηφίστηκε στο τελευταίο μνημόνιο, οι απαιτήσεις της τρόικας και των εργοδοτών που κρύβονται από πίσω της για 6 μέρες δουλειάς, δείχνουν ότι αυτή θα είναι η κατεύθυνση για όλους.
Στην εποχή της βαρβαρότητας θέλουν οι αγορές να αποφασίζουν για τα πάντα, οι εργαζόμενοι να γίνουν οι σύγχρονοι δούλοι και οι ζωές μας να προσαρμοστούν στις ανάγκες της αγοράς. Οι χώροι του εμπορίου, όπου πολλοί και πολλές από εμάς εργαζόμαστε, ήταν πάντα το «πειραματικό εργαστήρι» των νέων εργασιακών σχέσεων. Από εδώ ξεκίνησε το ωρομίσθιο, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, τα σπαστά ωράρια και απλώνονταν σαν γάγγραινα και στους άλλους κλάδους. Σε κάθε «απελευθέρωση» του ωραρίου, υπουργοί και αφεντικά υπόσχονταν νέες θέσεις εργασίας και το μόνο που απέμενε μετά ήταν ακόμη μεγαλύτερη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, ακόμη μεγαλύτερη εντατικοποίηση και χτύπημα των μισθών.
ΑΝ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΝΑ ΨΩΝΙΖΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΗ, ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!
Η αλήθεια είναι ότι τα αφεντικά του εμπορίου και η κυβέρνηση βρήκαν κι έναν απρόσμενο σύμμαχο, πέρα από τον Τόμσεν, την τρόικα, τα καθεστωτικά ΜΜΕ και τους μεγαλοδημοσιογράφους, δηλαδή πέρα από τους φυσικούς και δεδομένους συμμάχους τους. Αναφερόμαστε στους ανθρώπους που κατέβηκαν στην αγορά (τριγυρνώντας άσκοπα οι περισσότεροι, αφού δεν υπήρχε φράγκο στην τσέπη), παίζοντας ουσιαστικά το παιχνίδι αυτών που λεηλατούν τα εργατικά δικαιώματα και τις ζωές μας. Εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι δεν έδειχναν να σκέφτονται, όχι μόνο ότι στρέφονται ενάντια στους συναδέλφους τους, αλλά και ότι αυτό μπορεί να γυρίσει στους ίδιους μπούμερανγκ και να βρεθούν και αυτοί να δουλεύουν Κυριακή. Βέβαια το έργο το έχουμε ξαναδεί. Ιδιωτικοί υπάλληλοι ενάντια σε δημόσιους, άνεργοι ενάντια σε εργαζομένους, αγρότες ενάντια σε ναυτεργάτες και πάει λέγοντας. Ο κοινωνικός κανιβαλισμός σε όλο του το μεγαλείο!
Τα πράγματα είναι πολύ ξεκάθαρα. Δεν μπορείς να κάθεσαι στον καναπέ και να βρίζεις τα μνημόνια, την τρόικα, το Σαμαρά, το Βενιζέλο, το MEGA και τον ΣΚΑΪ και την άλλη στιγμή να παίρνεις θέση δίπλα σε όλους αυτούς και δίπλα στα αφεντικά, ενάντια στους εργαζομένους και τα καταπιεζόμενα κομμάτια της κοινωνίας που τους διαλύουν τις ζωές.
Την επόμενη Κυριακή, στις 13 Απρίλη, να βρεθείς δίπλα στους απεργούς – εργαζόμενους στο εμπόριο και θα γευτούμε όλοι μαζί τη χαρά του ταξικού αγώνα, που οργανώνεται και διεξάγεται από εμάς τους ίδιους, και τη χαρά της αλληλεγγύης. Χαρά που είναι πραγματική και όχι κατασκευασμένη, όπως αυτή της κατανάλωσης! Η στήριξή σου στον αγώνα μας αυτό, το μποϋκοτάζ από την πλευρά σου, το μπλοκάρισμα της «εύρυθμης λειτουργίας» των καταστημάτων θα είναι καθοριστικά για να βάλουμε επιτέλους φραγμό στα σχέδιά τους.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΤΕΣ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΛΑΤΕΣ
ΚΑΙ ΣΤ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ!

Συντονιστικό Δράσης
ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας
και στα «απελευθερωμένα» ωράρια

επικοινωνία: syntonistiko_drasis@espiv.net
Πηγή: athens indymedia

Πέμπτη, 10 Απριλίου 2014

Ταξική Αλληλεγγύη ενάντια στους μηχανισμούς του κεφαλαίου

Από την 9μηνη απεργία των εργαζομένων στην χαλυβουργία
9 Απρίλη, ημέρα γενικής απεργίας, ένας απ' τους μηχανισμούς του κεφαλαίου, η αστική δικαιοσύνη, έπαιξε ακόμα μια φορά τον δικό της ρόλο. Καταδίκασε 21 χαλυβουργούς σε 21 μήνες φυλάκισης με 3ετη αναστολή και ακόμα τρεις, τους Σιφωνιό, Χαροκόπο, Παυλάκη (πρόεδρο, αντιπρόεδρο και γραμματέα αντίστοιχα του σωματείου εργαζομένων ελληνικής χαλυβουργίας) σε 23 μήνες φυλάκισης με 3ετη αναστολή.
Οι κατηγορίες που δόθηκαν απ' το αστικό δικαστήριο στους εργάτες χαλυβουργούς είναι η παραβίαση δικαστικής απόφασης και παράνομη βία.
Βία, για την εργατική τάξη, είναι το φασιστικό μέσο τρομοκράτησης των εργαζομένων, η επίταξη.
Βία είναι όταν η κυβέρνηση του κεφαλαίου βαφτίζει παράνομο και καταχρηστικό τον δίκαιο απεργιακό αγώνα εργαζομένων σε διάφορους κλάδους.
Βία είναι όταν σακατεύονται εργάτες για να πλουτίζουν οι βιομήχανοι τύπου Μάνεση.
Βία είναι οι μισθοί πείνας και οι άθλιες συνθήκες εργασίας.
Βία είναι η μισθωτή σκλαβιά.
Η 9μηνη απεργία των χαλυβουργών ήταν γεμάτη από στιγμές αγώνα ενάντια στην εργοδοσία και τα τσιράκια της, γι' αυτό και αγκαλιάστηκε από χιλιάδες αλληλέγγυους, εργαζόμενους και άνεργους, από το ταξικό κίνημα.
Η καταδίκη των εργαζόμενων χαλυβουργών έδειξε ακόμα μια φορά την εκδικητικότητα και τον παραδειγματισμό προς ολόκληρη την εργατική τάξη από το καθεστώς που θέλει να τιμωρήσει όποιον διαταράσσει τα νερά που κολυμπάνε οι προύχοντες.
Καθόλου εντύπωση δεν μας έκανε η ταξική απόφαση του συγκεκριμένου δικαστηρίου. Γνωρίζουμε τον ρόλο του και με τίνος τα συμφέροντα τάσσεται. Δεν έχουμε παρά να συμφωνήσουμε με την δήλωση του Γιώργου Σιφωνιού έξω από τα δικαστήρια: <<[...] Οι άνθρωποι που μας δίκασαν δεν έχουν την συνείδηση του εργάτη, αλλά τη συνείδηση του εργοδότη [...]>>.
Σε ένα όλο και πιο οξυμένο κλίμα επίθεσης του κεφαλαίου και των μηχανισμών του ενάντια στην εργατική τάξη, να προτάξουμε το όπλο της ταξικής Αλληλεγγύης, δυναμώνοντας τους αγώνες της Τάξης μας που έρχονται.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΛΗ ΤΑΞΙΚΗ
ΜΟΝΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Η ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ

Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

Παρέμβαση στο τηλεφωνικό κέντρο της Pizza Fan

Την Τετάρτη 2 Απριλίου πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μοίρασμα κειμένου στην έδρα της Pizza Fan στο Χαλάνδρι εξ αιτίας των απαράδεκτων συνθηκών εργασίας που βιώνουν οι συνάδελφοι μας στο τηλεφωνικό κέντρο της εν λόγω εταιρείας.
Άλλωστε, η Pizza Fan δεν διεκδικεί βραβείο καλής συμπεριφοράς γενικά ως εταιρεία. Αυτό εύκολα μπορούμε να το διαπιστώσουμε διαβάζοντας την μπροσούρα των Pizza Fan Workers, που κυκλοφόρησε με τη συνδρομή της Συνέλευσης Βάσης Οδηγών Δικύκλου (ΣΒΕΟΔ)  και του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού (ΣΣΜ). Το call center για τις παραγγελίες των πελατών δεν θα μπορούσε να ξεφεύγει από τον κανόνα.
Στο συγκεκριμένο τηλεφωνικό κέντρο η κατάσταση των συνθηκών εργασίας είναι παρόμοια με αυτή που επικρατεί σε κάθε call center. Η εντατικοποίηση, η συνεχής πίεση για την επίτευξη στόχων, και η αξιολόγηση από τους ανωτέρους μας είναι δεδομένα που πρέπει να «σπάσουμε» σε κάθε παρόμοια επιχείρηση.
Η αντίδραση των συναδέλφων στην παρέμβαση μας ήταν αρκετά θετική και η επαφή μαζί τους έδειξε πως μόνο με ουσιαστική επικοινωνία και διάθεση συμμετοχής μπορούμε να διαμορφώσουμε πραγματικές αντιστάσεις στα τηλεφωνικά κάτεργα.
Να φτιάξουμε εστίες αντίστασης σε κάθε τηλεφωνικό κέντρο!
Ακολουθεί το κείμενο που μοιράσαμε:
Pizza Fan: Ένα call center-κάτεργο, όπως όλα τ’ άλλα…
 Το να δουλεύεις σε τηλεφωνικό κέντρο δεν έχει καθόλου… fun. Και πώς θα μπορούσε να έχει, όταν μιλάμε για ημιαπασχόληση (ή να το πούμε «ημιαναεργία» καλύτερα;), για ανύπαρκτα διαλείμματα, για πίεση στις πωλήσεις έξτρα προϊόντων (όπως τα αναψυκτικά, οι μπύρες και τα γλυκά), για υπερωρίες που πληρώνονται στο χέρι, για γελοίες επιβραβεύσεις όσων πιάνουν τους στόχους των έξτρα πωλήσεων και άλλα πολλά.
Η Pizza Fan δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας για τις εργασιακές συνθήκες που επικρατούν στα κάτεργα της. Αυτό το ξέρουμε όλοι είτε δουλεύουμε εκεί είτε όχι. Μπορούμε εύκολα να το καταλάβουμε από τις αντιδράσεις της εταιρείας στις καταγγελίες που έχουν δημοσιεύσει ανά καιρούς οι Pizza Fan Workers – επιτροπή εργαζομένων στην Pizza Fan (περισσότερα εδώ : pizzafanworkers.wordpress.com) σχετικά με τις μαύρες εργασιακές συνθήκες που επικρατούν στα καταστήματα και την ύπαρξη καμερών για την επίβλεψη των εργαζομένων. Μνημειώδης είναι και η αναισθησία των υπευθύνων για τα εργατικά δυστυχήματα, απόρια των εντατικοποιημένων συνθηκών εργασίας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο θάνατος της Ράντκα Νικόλοβα (38 χρονών, εργάτρια στην κουζίνα σε κατάστημα της Pizza Fan στην Πάτρα. Βρέθηκε νεκρή εν ώρα εργασίας, κλειδωμένη μέσα στο κατάστημα στις 14 Γενάρη 2013. Οι πρώτες εκτιμήσεις έλεγαν πως η κοπέλα πέθανε από καρδιά. Το θέμα κουκουλώθηκε…), το τροχαίο που είχε πριν δύο μήνες διανομέας από το κατάστημα Pizza Fan Κυψέλης (τροχαίο εν ώρα εργασίας με αποτέλεσμα να τον τραυματισμό του που τον έθεσε εκτός δουλειάς. Όταν κάλεσε στο μαγαζί για να ενημερώσει, το πρώτο πράγμα που τον ρώτησε η υπεύθυνη ήταν αν χάλασαν οι πίτσες από τη πτώση. Συνάδελφός του που έσπευσε στο σημείο του ατυχήματος για συμπαράσταση, δέχτηκε παρατηρήσεις από την υπεύθυνη: «Φύγε από εκεί, κρυώνουν οι πίτσες» και «οι πελάτες κάνουν παράπονα».), η εκδικητική απόλυση εργαζόμενης στο κατάστημα Pizza Fan Σεπολίων λόγω συνδικαλιστικής δράσης.
Τα προβλήματα πάντως δεν υπάρχουν μόνο στην Pizza Fan. Η κατάσταση που επικρατεί στο τηλεφωνικό της κέντρο δεν έχει να ζηλέψει το παραμικρό από την κατάσταση που επικρατεί σε κάθε call center. Η συνεχής πίεση για την επίτευξη στόχων είναι δεδομένη για κάθε συνάδελφο που δουλεύει στην προώθηση προϊόντων. Όσο δεδομένη είναι και η ανασφάλεια που βιώνουμε με τις μηνιαίες συμβάσεις. Όσο δεδομένο είναι πως τα διαλείμματα συρρικνώνονται ή εξαφανίζονται μπροστά στον όγκο κλήσεων. Όσο δεδομένο είναι ότι οι υπερωρίες παραμένουν συνήθως απλήρωτες και γίνονται ύστερα από πίεση των προϊσταμένων μας. Όσο δεδομένες είναι οι λεκτικές επιθέσεις των ανωτέρων, όταν δεν προσπαθούμε «όσο πρέπει».
Είναι καιρός, όμως, να ανατρέψουμε αυτά τα «δεδομένα». Εμείς, ως τηλεφωνητές και τηλεφωνήτριες, έχουμε κάθε λόγο να οργανωθούμε και να αντισταθούμε στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Την κατανάλωση πίτσας την απολαμβάνεις καλύτερα με την παρέα σου παρά μόνος. Το ίδιο ισχύει και για κάθε εργατική διεκδίκηση. Καλός είναι ο τσαμπουκάς στον ανώτερο, όταν για παράδειγμα μας προσβάλλει, αλλά είναι ακόμα καλύτερα, όταν κάτι τέτοιο γίνεται συλλογικά. Με μοιρολατρία, γκρίνια και ατομικισμό δεν κερδίζουμε κάτι.
 Για αυτό ακριβώς πρέπει, σε κάθε τηλεφωνικό κέντρο, να οικοδομούμε σχέσεις σεβασμού, κατανόησης και αλληλεγγύης με τους συναδέλφους μας, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό τους το σύμμαχο μας απέναντι στο αφεντικό και όχι τον αντίπαλο που θα μας πάρει το μπόνους –άλλωστε όσοι «συνάδελφοι» θέλουν να μοιάσουν στα αφεντικά τους, θα αντιμετωπίζονται το ίδιο με αυτά.   
Proledialers – τηλεφωνητ(ρι)ές
proledialers.espivblogs.net
proledialers@espiv.net
Μάρτιος 2014

Σάββατο, 5 Απριλίου 2014

Καλά νέα από την πρωτεύουσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης…


Την Παρασκευή 4 Απρίλη, η ευρωπαϊκή διεθνής του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού  (Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων) διοργάνωσε στις Βρυξέλλες διαδήλωση ενάντια στις πολιτικές λιτότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Γύρω στις 25.000 εργαζόμενοι από πολλές χώρες της Ευρώπης, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα, διαδήλωσαν στους δρόμους της πρωτεύουσας αυτού του διακρατικού καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συνασπισμού μεταφέροντας το μήνυμα της Αντίστασης και του Αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο  μέχρι έξω από τις έδρες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Ευρωκοινοβουλίου. 
Κι όταν οι δυνάμεις καταστολής τους έφραξαν το δρόμο με υδραντλίες και συρματοπλέγματα, οργανωμένες ομάδες εργατών και νεολαίων αμφισβήτησαν την αστική νομιμότητα και συγκρούστηκαν με τους ένστολους φρουρούς της Ευρώπης των αφεντικών. 
Προς το παρόν, οι ηγεσίες του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού δεν έχουν εκδώσει ανακοινώσεις που να καταδικάζουν την δίκαιη ταξική αντιβία που άσκησαν αυτοί οι εργάτες που “παρείσφρησαν” στο ειρηνικό συλλαλητήριο τους…